วิลเลี่ยม ซุเทอร์แลนด์ นักสัตววิทยาจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ จัดสัมมนาเชิงปฏิบัติการโดยพุ่งเป้าไปที่ภัยคุกคามต่อสิ่งแวดล้อมโลกในอนาคต เป้าหมายต้องการให้นักวิจัยมองเห็นภัยคุกคามต่อสิ่งแวดล้อมก่อนที่จะกลายเป็นประเด็นปัญหาทางการเมืองและสังคม

นักวิจัย เจ้าหน้าที่รัฐบาล และนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมที่ร่วมสัมมนาคิดว่านักวิจัยควรให้ความสำคัญกับภัยสิ่งแวดล้อมในอนาคตที่อาจเกิดขึ้นกับอังกฤษได้แก่ หุ่นยนต์มีชีวิต ซึ่งอาจกลายเป็นสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่ที่บุกรุกถิ่นที่อยู่มนุษย์

การทดลองที่เกี่ยวกับวิศวกรรมสภาพอากาศ ยกตัวอย่างการเติมธาตุเหล็กลงในมหาสมุทรเพื่อเพิ่มปริมาณแพลงตอนแก้ปัญหาโลกร้อน แพลงตอนที่อยู่บนผิวน้ำจะดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ระหว่างกระบวนการสังเคราะห์แสง ทั้งนี้ บริเวณที่มีแพลงตอนจำนวนมาก ปลาและสัตว์น้ำที่กินแพลงตอนเป็นอาหารจะชุกชุม เมื่อพวกปลากินแพลงตอนเข้าไป คาร์บอนไดออกไซด์ในแพลงตอนจะผสมอยู่กับกากของเสียที่ปลาขับถ่ายซึ่งจะร่วงลงสู่พื้นทะเล

ซุเทอร์แลนด์กล่าวว่า การจัดหาเชื้อเพลิงไบโอดีเซลสำหรับอนาคตเป็นตัวอย่างหนึ่งที่กำลังกลายเป็นประเด็นเชิงการเมือง เพราะยังไม่มีงานวิจัยประเมินผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมศึกษากันเลย

ภัยคุกคามบางอย่างคาดการณ์ได้ไม่ยาก อย่างหุ่นยนต์ที่สร้างจากโมเลกุลสังเคราะห์ให้มีพฤติกรรมคล้ายสัตว์ และจุลชีวะ นักพิทักษ์สิ่งแวดล้อมเกรงว่าหากหุ่นยนต์มี สมองเทียม ถูกปล่อยเข้าป่า สุดท้ายพวกมันอาจมีพฤติกรรมเหมือนกับสิ่งมีชีวิตต่างถิ่นที่รุกรานสิ่งมีชีวิตเจ้าของถิ่นได้