นางนาตยา ถีระวงษ์ จากภาควิชาเทคโนโลยีเภสัชกรรม คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร กล่าวว่า การแพทย์ปัจจุบันให้ความสนใจกับระบบการนำส่งยา ซึ่งจะช่วยให้ยาทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น และรักษาโรคได้ตรงจุด

นักวิจัยได้ทดลองดึงคุณสมบัติของเพคติน ซึ่งเป็นสารสกัดจากธรรมชาติได้จากเปลือกผลไม้ เช่น เปลือกส้ม มะนาว และกากแอปเปิ้ล มาใช้เป็นวัสดุนำส่งยาเข้าสู่ร่างกาย เนื่องจากเพคตินมีลักษณะเป็นเมือก เมื่อนำไปเคลือบกับเม็ดยาจะช่วยให้เม็ดยาคงตัวได้ดีเมื่ออยู่ในทางเดินอาหาร และไม่สลายตัวเมื่อพบกับสภาพความเป็นกรดในกระเพาะอาหาร เพื่อนำส่งยาไปให้ถึงลำใส้ใหญ่ เนื่องจากเป็นบริเวณที่ยาสามารถดูดซึมเข้าสู่กระแสเลือดได้ดีสุด ทำให้การรักษามีประสิทธิภาพสูง

การกินยาแต่ละครั้ง เม็ดยาจะเดินทางผ่านปาก ทางเดินอาหาร กระเพาะอาหารสู่ลำไส้เล็ก และลำไส้ใหญ่ ซึ่งเป็นระยะทางกว่า 7 เมตร โอกาสเม็ดที่ยาจะสลายตัวจากการถูกกรดในกระเพาะอาหารจึงมีสูง นักวิจัย กล่าว

สารที่ใช้ในระบบนำส่งยาปัจจุบันมีอยู่หลายชนิด เช่น สารโพลีเมอร์สังเคราะห์ และไคโตซาน แต่ละชนิดมีคุณสมบัติในการยึดติดแตกต่างกัน บางตัวยึดติดได้ดีในลำไส้เล็ก ขณะที่บางตัวยึดติดได้ดีในลำไส้ใหญ่ จึงต้องมีการศึกษาสารยึดติดแต่ละชนิดเพื่อพัฒนาให้มีความหลากหลาย และสามารถใช้กับยาได้หลายชนิดซึ่งมีการแตกตัวในสถาวะที่แตกต่างกัน

เพคตินมีข้อดีที่มีความปลอดภัย ย่อยสลายได้ตามธรรมชาติ โดยไม่เป็นพิษต่อร่างกาย รวมถึงคุณสมบัติการพองตัวเป็นเมือกเมื่อสัมผัสน้ำ เมื่อนำไปเคลือบเม็ดยาจะช่วยให้ยายึดติดกันเนื้อเยื่อของลำไส้ได้ดี นักวิจัย กล่าว

ระบบดังกล่าวสามารถนำไปใช้กับยารักษาโรคมะเร็ง การให้อินซูลินรักษาเบาหวาน ยารักษาโรคหัวใจ ที่ต้องการให้ออกฤทธิ์ได้ทันที รวมถึงการรักษาแผลในช่องปากด้วย