หลังจากใช้เวลาคัดสรรกันอยู่นาน การจัดวางตำแหน่งในสภากรรมการฟุตบอลก็เพิ่งเสร็จสิ้นไปเมื่อวันอังคารที่ผ่านมา

รวมทั้งการสรรหาตำแหน่งประธานผู้ตัดสินที่เป็นปัญหาอยู่นั่นด้วย

งานนี้แว่วว่า บังยีวรวีร์ มะกูดี นายกสมาคมฟุตบอลฯ (ป้ายแดง) ใช้เวลาตัดสินใจอยู่พอสมควร

แต่โดยรวมก็ถือว่าโอเคแหละน่า

แต่ถึงอย่างนั้นในบางตำแหน่งก็ยังถูกตั้งคำถามอยู่เหมือนกัน

คำถามไม่ใช่อยู่ที่ตัวบุคคลเท่านั้น ขอบข่ายงานของ ตำแหน่ง ก็เหมือนกัน

อย่างตำแหน่งของ เป็ด เชิญยิ้มธัญญา โพธิ์วิจิตร ที่เราๆ ท่านๆ รู้จัก มีตำแหน่งเป็นประธานคณะกรรมการฝ่ายพัฒนาฟุตบอลสู่ความเป็นเลิศ ซึ่งดูแล้วขอบข่ายการทำงานเป็นอย่างไร ครอบคลุมขนาดไหนดูไม่ค่อยชัดเจนนัก

และดูท่าจะไปทับซ้อนกับตำแหน่งของสภากรรมการฟุตบอลคนอื่นอีกต่างหาก

ตีความกันง่ายๆ การพัฒนาฟุตบอลสู่ความเป็นเลิศย่อมจะเกี่ยวพันไปกับฝ่ายพัฒนาเยาวชนที่มีรองผู้ว่าฯ กทม.อย่าง พุทธิพงษ์ ปุณณกันต์ อยู่บ้างไม่มากก็น้อย

และย่อมจะเข้าไปเกี่ยวข้องกับแผนการพัฒนาทีมชาติที่มี อ.หวอม.ล.ปาณสาร หัสดินทร นั่งเก้าอี้ประธานอยู่เช่นกัน

ก็ได้แต่มองโลกในแง่ดีว่า มีปัญหาในเรื่องของชื่อ ตำแหน่ง เท่านั้น

เอาเข้าจริง เป็นเรื่องของคนต่อคนมากกว่า

หากต่อกันติด จูนเครื่องกันไปได้ สภากรรมการชุดนี้ก็น่าจะพอมองเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์

เพราะมองโดยรวมๆ แล้วก็ไม่ขี้เหร่จนเกินไปนัก

ในรายของประธานฝ่ายเทคนิคที่เปรียบเหมือน เส้นเลือด ของสภากรรมการลูกหนังชุดนี้ชื่อของ โค้ชหรั่ง ชาญวิทย์ ผลชีวิน ก็ถือว่าเหมาะแล้ว ควรแล้ว

แต่เอาเข้าจริง ตำแหน่งนี้ก็เป็นคนละเรื่องกับตำแหน่งหัวหน้าสต๊าฟโค้ชทีมชาติไทยที่ โค้ชหรั่ง ลงหลักปักฐานได้อย่างมั่นคงแล้ว

ถึงจะพิสูจน์ตัวเองแล้วในฐานะเฮดโค้ชทีมชาติไทย แต่กับตำแหน่งประธานเทคนิคก็ยังต้องพิสูจน์ตัวเองต่อไป

เพราะเป็นตำแหน่งที่ต้องมองไปที่ภาพรวมของฟุตบอลไทยในตั้งแต่ระดับรากหญ้าจนถึงระดับชาติ

เป็นการทำงานในระดับ ลงลึก อีกต่างหาก

เป็นการทำงานที่ไม่ได้มองแค่วันนี้

แต่ต้องแทงทะลุให้ถึงอนาคตนั่นเลยทีเดียว

ฟังดูยากชะมัด-แต่ถ้าได้คน มือถึง มาทำงานละก็

สภากรรมการคนอื่นก็ยืดอกคุยได้เลย

หน้า 13