โดย ร.ศ.พิศิษฐ์ ชวาลาธวัช

มีวลีหนึ่งกล่าวไว้ว่า จะรักใครชอบใคร คิดดูให้ดีเสียก่อน มิฉะนั้นจะเสียน้ำตาหรือฆ่าตัวตายหนีอายที่ก่อ

ประโยคนี้มีความหมายในตัวเองแทบจะไม่ต้องอธิบายขยายความ

มีทั้งคำเตือน ทั้งความห่วงใยไม่อยากเห็นความผิดหวังสูญเสียน้ำตาและชีวิต

วลีนี้จากวันนั้นนานมาแล้ว มาสู่วันนี้

วันที่หญิงนั้นผิดหวังในความรัก ทรมานใจไร้คนเหลียวแล

วันพรุ่งนี้ใช่ว่าจะไม่เกิดขึ้นกับหญิงคนใดในโลกนี้อีก

บทเรียนแห่งชีวิต บทเรียนแห่งความพ่ายแพ้ในความรัก เป็นบาดแผลลึกประดุจหนึ่งมีดแหลมคมเชือดเฉือนหัวใจหญิงให้เลือดไหลนองท่วมปฐพี

ไม่มียาใดจะห้ามเลือดรักรันทดได้ นอกจากใจของเธอผู้นั้น

ความสูญเสียทุกอย่างจบสิ้นด้วยความอ่อนแอ

ความสูญเสียจบสิ้นด้วยความหลงเชื่อ

ความสูญเสียจบสิ้นด้วยคำมั่นสัญญา

ความสูญเสียจบสิ้นด้วยความหวังที่ไร้จุดจบ

ความสูญเสียจบสิ้นด้วยการทิ้งอนาคตของหญิงนั้นให้ชายคนเดียว

ชายคนนั้น ผู้ซึ่งไม่สูญเสียอะไรเลย เขาได้มาซึ่งกายและชนะหัวใจหญิงผู้สูญเสีย

สิ่งที่เขาจะให้เธอผู้นั้น เธอผู้มีทางเลือกน้อย

เธอผู้ซึ่งไม่มีสิ่งใดจะมาต่อรอง และยอมรับการรอคอย

เธอจำยอมรับข้อเสนอด้วยน้ำตานองหน้า

เธอเขลาหรือ?

เธอหลงงมงายกับความหล่อเหลาของชายคนนั้นหรือ? หาใช่ไม่

ขณะที่ฝ่ายหนึ่งเป็นฝ่ายได้มา และอีกฝ่ายหนึ่งสูญเสีย

มองเผินๆ ดูเหมือนว่ามันน่าจะสมดุลกันดี

มองความเป็นจริงแห่งชีวิต หาใช่ไม่

หญิงหนึ่งผู้ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อความรัก จะต้องถูกตราหน้าว่าโง่เขลาหรือ....รุนแรงถึงขั้นถูกตราหน้าว่าแย่งสามีหญิงอื่นภริยาตัวจริงเสียงจริง

หญิงนั้นเมื่อตกเป็นภริยาของชายที่มีภริยาแล้ว เธอรักและผูกพันจนไม่อาจถอนตัวถอนใจได้ง่ายนัก เธออยู่อย่างอดทน เดียวดาย ว้าเหว่ และตรอมใจ

เธอตัดสินใจฟ้องชายเรียกค่าเสียหายที่ต้องสูญเสียความเป็นสาวหรือละเมิดให้เขาใช้ค่าสินไหมทดแทน

ประเด็นทางกฎหมายมีว่าเขาและเธออยู่กันฉันสามีภริยา โดยไม่ได้จดทะเบียนสมรส

หากการที่ชายนั้นไม่ยอมจดทะเบียนสมรส เกิดจากความสมัครใจและเต็มใจของเธอเอง

หาใช่เกิดจากชายจงใจกระทำการละเมิด หรือใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะให้เกิดความเสียหายแก่เธอไม่ จะให้ชายต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายให้แต่เธอหาได้ไม่

ในทางกฎหมายจึงถือว่า ความเต็มใจให้ผู้ใดละเมิดสิทธิ ไม่ถือว่าเป็นละเมิด

ช่วยกันจำไว้เถิดจะได้คุ้มครองภัย (อันเกิดแต่ชาย)

หน้า 25