คอลัมน์ ฎีกาชีวิตโดย ร.ศ.พิศิษฐ์ ชวาลาธวัช
มีวลีหนึ่งกล่าวไว้ว่า จะรักใครชอบใคร คิดดูให้ดีเสียก่อน มิฉะนั้นจะเสียน้ำตาหรือฆ่าตัวตายหนีอายที่ก่อ
ประโยคนี้มีความหมายในตัวเองแทบจะไม่ต้องอธิบายขยายความ
มีทั้งคำเตือน ทั้งความห่วงใยไม่อยากเห็นความผิดหวังสูญเสียน้ำตาและชีวิต
วลีนี้จากวันนั้นนานมาแล้ว มาสู่วันนี้
วันที่หญิงนั้นผิดหวังในความรัก ทรมานใจไร้คนเหลียวแล
วันพรุ่งนี้ใช่ว่าจะไม่เกิดขึ้นกับหญิงคนใดในโลกนี้อีก
บทเรียนแห่งชีวิต บทเรียนแห่งความพ่ายแพ้ในความรัก เป็นบาดแผลลึกประดุจหนึ่งมีดแหลมคมเชือดเฉือนหัวใจหญิงให้เลือดไหลนองท่วมปฐพี
ไม่มียาใดจะห้ามเลือดรักรันทดได้ นอกจากใจของเธอผู้นั้น
ความสูญเสียทุกอย่างจบสิ้นด้วยความอ่อนแอ
ความสูญเสียจบสิ้นด้วยความหลงเชื่อ
ความสูญเสียจบสิ้นด้วยคำมั่นสัญญา
ความสูญเสียจบสิ้นด้วยความหวังที่ไร้จุดจบ
ความสูญเสียจบสิ้นด้วยการทิ้งอนาคตของหญิงนั้นให้ชายคนเดียว
ชายคนนั้น ผู้ซึ่งไม่สูญเสียอะไรเลย เขาได้มาซึ่งกายและชนะหัวใจหญิงผู้สูญเสีย
สิ่งที่เขาจะให้เธอผู้นั้น เธอผู้มีทางเลือกน้อย
เธอผู้ซึ่งไม่มีสิ่งใดจะมาต่อรอง และยอมรับการรอคอย
เธอจำยอมรับข้อเสนอด้วยน้ำตานองหน้า
เธอเขลาหรือ?
เธอหลงงมงายกับความหล่อเหลาของชายคนนั้นหรือ? หาใช่ไม่
ขณะที่ฝ่ายหนึ่งเป็นฝ่ายได้มา และอีกฝ่ายหนึ่งสูญเสีย
มองเผินๆ ดูเหมือนว่ามันน่าจะสมดุลกันดี
มองความเป็นจริงแห่งชีวิต หาใช่ไม่
หญิงหนึ่งผู้ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อความรัก จะต้องถูกตราหน้าว่าโง่เขลาหรือ....รุนแรงถึงขั้นถูกตราหน้าว่าแย่งสามีหญิงอื่นภริยาตัวจริงเสียงจริง
หญิงนั้นเมื่อตกเป็นภริยาของชายที่มีภริยาแล้ว เธอรักและผูกพันจนไม่อาจถอนตัวถอนใจได้ง่ายนัก เธออยู่อย่างอดทน เดียวดาย ว้าเหว่ และตรอมใจ
เธอตัดสินใจฟ้องชายเรียกค่าเสียหายที่ต้องสูญเสียความเป็นสาวหรือละเมิดให้เขาใช้ค่าสินไหมทดแทน
ประเด็นทางกฎหมายมีว่าเขาและเธออยู่กันฉันสามีภริยา โดยไม่ได้จดทะเบียนสมรส
หากการที่ชายนั้นไม่ยอมจดทะเบียนสมรส เกิดจากความสมัครใจและเต็มใจของเธอเอง
หาใช่เกิดจากชายจงใจกระทำการละเมิด หรือใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะให้เกิดความเสียหายแก่เธอไม่ จะให้ชายต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายให้แต่เธอหาได้ไม่
ในทางกฎหมายจึงถือว่า ความเต็มใจให้ผู้ใดละเมิดสิทธิ ไม่ถือว่าเป็นละเมิด
ช่วยกันจำไว้เถิดจะได้คุ้มครองภัย (อันเกิดแต่ชาย)
หน้า 25
ข้อมูลจาก มติชน
