ที่ห้องพิจารณาคดี 912 ศาลอาญา วันที่ 13 พ.ค. ศาลอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ คดีหมายเลขดำที่ อ.452/2548 ที่พนักงานอัยการกองคดีอาญา 7 เป็นโจทก์

น.ส.ชุติพร จำรัสฤทธิรงค์ พนักงานต้อนรับ หรือแอร์โฮสเตสการบินไทย

โจทก์ร่วม ยื่นฟ้อง

นายชาญชัย พิจิตรภักดีกุล อายุ 72 ปี อดีตข้าราชการระดับ 8 กรมทางหลวง ประธานบริษัทแอดวานซ์ สไปรูลิน่า ไบโอเทคโนโลยี จำกัด

จำหน่าย ผลิตภัณฑ์อาหารเสริมจากสาหร่ายสไปรูลิน่า อยู่บ้านเลขที่ 350 หมู่ 1 ต.ศาลา อ.เกาะคา จ.ลำปาง เป็นจำเลย ในความผิดฐานกระทำอนาจารบุคคลอายุกว่า 15 ปี โดยใช้กำลัง คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 3 พ.ค. 49 ให้จำคุกจำเลยรวม 3 กระทง กระทงละ 5 เดือน และปรับกระทงละ 5,000 บาท รวมจำคุกทั้งสิ้น 15 เดือน ปรับ 15,000 บาท แต่เนื่องจากจำเลยเคยรับราชการประกอบคุณงามความดีจนได้เครื่องราชอิสริยาภรณ์ เห็นควรให้ โอกาสกลับตัวเป็นคนดี โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี

คดีนี้โจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ 15 ก.พ. 48 ระบุความผิดจำเลยสรุปว่า เมื่อวันที่ 25 ก.ย. 2546 ขณะที่จำเลยโดยสาร

เครื่องบินของบริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) เที่ยวบิน ทีจี 517

จากท่าอากาศยานกรุงเทพไปยังเมืองดูไบ ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ จำเลยได้เรียก น.ส. ชุติพร จำรัสฤทธิรงค์ อายุ 31 ปี พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน เสิร์ฟสุราหลายครั้ง จนเมื่อ น.ส.ชุติพร ผู้เสียหายโน้มตัวไปเก็บถาดอาหารที่จำเลยนั่งอยู่

จำเลยได้ลวนลามด้วยการจับมือและบีบหน้าอก

แต่ผู้เสียหายทำได้เพียงแค่ขอร้องและตักเตือน เนื่องจากมีกฎห้ามทะเลาะกับผู้โดยสาร นอกจากนี้ ระหว่างการเดินทาง

จำเลยยังได้ ลวนลามผู้โดยสารสาวนักธุรกิจ 2 คนที่ร่วมเดินทางบนเที่ยวบินเดียวกัน ขณะเดินไปเข้าห้องน้ำ ด้วยการใช้มือจับสะโพกและลูบต้นขา

ต่อมาผู้เสียหายทั้ง 3 รายนำเรื่องที่เกิดขึ้นแจ้งให้เจ้าหน้าที่สายการบินทราบ และเข้าแจ้งความดำเนินคดีกับพนักงานสอบสวนกองปราบปราม ภายหลังเดินทางกลับประเทศไทย จำเลยให้การปฏิเสธอ้างว่า ที่นั่งผู้โดยสารชั้นประหยัดมีขนาดเล็ก ขณะที่จำเลยมีรูปร่างสูงใหญ่ ทำให้แขนไปถูกผู้เสียหายโดยไม่เจตนา

ศาลอุทธรณ์พิเคราะห์จากคำเบิกความของพยานโจทก์และจำเลยรับฟังได้ว่า

พยานโจทก์ที่เป็นผู้โดยสารทั้ง 2 คน ที่ถูกลวนลามบนเครื่องบินนั้น ไม่เคยรู้จักกับจำเลยมาก่อน

อีกทั้งโจทก์ร่วมเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน จึงต้องเอาใจผู้โดยสารให้เกิดความประทับใจ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโจทก์ร่วมไม่น่าจะสร้างเรื่องขึ้นมาให้เกิดความอับอาย จากพฤติการณ์กระทำความผิดของจำเลย โดยจับหน้าอก

ขณะโจทก์ร่วมกำลังโน้มตัวไปเก็บถาดอาหารนั้น ทำให้โจทก์ร่วมต้องวิ่งหนีเข้าในห้องครัวด้วยความตกใจ แม้จำเลยจะนำสืบว่าขณะถือแก้วบรั่นดีอยู่นั้น เผลอไปถูกหน้าอกโจทก์ร่วมอย่างไม่ได้ตั้งใจ

เห็นว่าหากเป็นตามที่จำเลยอ้าง โจทก์ร่วมก็ไม่น่าถึงกับตกใจวิ่งกลับเข้าไปในห้องครัว จากนั้นจำเลยยังตามเข้าไปในห้องครัว พร้อมอวดอ้างว่าเป็นอธิบดี และโวยวายไม่ ยอมเลิกรา เพื่อต้องการให้พนักงานมาบริการตนเองอีก โดยพนักงานต้อนรับรายอื่นต้องเชิญจำเลยกลับไปนั่งที่ แล้วกล่าวขอโทษที่ไม่ได้ให้บริการเติมสุราให้ การขอโทษดังกล่าวเป็นการขอโทษที่ไม่ได้ให้บริการ ไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นกับโจทก์ร่วมแต่อย่างใด

ศาลพิเคราะห์จากหนังสือแสดงความเห็นของพยานที่เป็นผู้โดยสารบนเครื่องบิน สนับสนุนคำเบิกความของพยานทุกปากแล้ว เห็นว่าจำเลยกระทำความผิดจริงตามฟ้อง อุทธรณ์ของจำเลยฟังไม่ขึ้น ส่วนอุทธรณ์ของ โจทก์ที่ระบุว่าโทษที่ศาลชั้นต้นลงโทษนั้นเหมาะสมหรือไม่ เมื่อจำเลยอ้างว่าเมาขาดสติยั้งคิด แต่หลังจากที่ก่อเหตุแล้วยังไม่สำนึกในการกระทำความผิด กลับข่มขู่และอวดอ้างตัวเอง เป็นการไม่เคารพต่อศักดิ์ศรีของผู้หญิง เห็นว่าโทษที่ศาลชั้นต้นลงโทษและให้รอการลงโทษนั้น น่าจะสามารถแก้ไขพฤติการณ์ของจำเลยได้ แต่เพื่อให้จำเลยหลาบจำ เห็นควรให้เพิ่มโทษให้จำเลย ไปรายงานตัวต่อพนักงานคุมประพฤติมีกำหนด 3 เดือน ต่อ 1 ครั้ง ระยะเวลา 1 ปี และให้ใช้ความรู้ที่มีอยู่บริการสังคมเป็นเวลา 20 ชั่วโมง ส่วนโทษอื่นให้เป็นไปตามศาลชั้นต้นคือจำคุก 15 เดือน ปรับ 15,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษมีกำหนด 2 ปี

ภายหลังฟังคำพิพากษา

น.ส.ชุติพร จำรัสฤทธิรงค์

กล่าวว่า

รู้สึกดีใจกับผลคำพิพากษา โดยศาลชี้ให้เห็นความผิดของจำเลย

และได้ลงโทษคนผิดแล้ว ส่วนจะยื่นฎีกาต่อไปหรือไม่ คงต้องปรึกษากับพนักงานอัยการ และผู้เสียหายคนอื่นอีกครั้ง ที่ผ่านมาทราบว่าได้มีระเบียบว่าพนักงานต้อนรับสามารถหยุดให้บริการสุราแก่ผู้โดยสารได้ หากเห็นว่าผู้โดยสารมีอาการมึนเมา ซึ่งทำให้พนักงานต้อนรับทำงานได้สบายใจมากขึ้น ทั้งนี้ อยากฝากไปถึงผู้หญิงคนอื่นที่ถูกกระทำอนาจาร หรือลวนลามทางเพศ ว่าอย่าอับอายที่ต้องต่อสู้เพื่อสิทธิและศักดิ์ศรีของตัวเอง อยากให้นำเรื่องนี้เป็นตัวอย่าง เพราะส่วนตัวคิดว่าน่าจะทำให้สังคมดีขึ้น