รศ.ดร.นภาภรณ์หะวานนท์ อาจารย์ด้านสังคมศาสตร์ สาขาพัฒนศึกษาศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (มศว) กล่าวว่าในยุคที่เด็กรับข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับเพศมากมายผ่านหนังสือ โทรทัศน์ ภาพยนตร์ วีซีดี ดีวีดี หรือแม้กระทั่งสื่อทางอินเทอร์เน็ต เราห้ามเด็กรับข้อมูลเหล่านั้นไม่ได้ แต่ควรสร้างเกราะคุ้มกันรู้เท่าทันเรื่องของเพศ ถ้ารู้เท่าทันไม่ว่าจะเป็นตัวเด็กเอง ครู หรือผู้ใหญ่ในสังคม ก็ไม่ต้องกังวลว่าเมื่อถึงวันวาเลนไทน์หรือวันลอยกระทงเด็กต้องเสียตัวหรือมีเพศสัมพันธ์

การจัดการเรียนการสอนเพศศึกษาต้องนึกถึงบริบทที่มีความแตกต่างหลากหลาย วัย ครูบางคนก็ไม่เข้าใจเรื่องเพศศึกษา ยังมองเป็นเรื่องน่าอาย ครูบางคนเห็นเด็กสวมเสื้อพอดีตัวยังมีความคิดว่าเด็กแต่งตัวเพื่อยั่วยุให้ผู้ชายมอง ถ้าเรายังมีครูที่สอนเพศศึกษามีความคิดเช่นนี้อยู่ การสอนเพศศึกษาในสังคมไทยก็จะยังเป็นเช่นนี้ การแก้ปัญหาวัยรุ่นจะไม่ถูกจุด เป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ รศ.ดร.นภาภรณ์กล่าว

รศ.ดร.นภาภรณ์กล่าวอีกว่า เพศศึกษาเป็นเรื่องที่จำเป็นต้องสอนเด็ก แต่อย่าลืมว่าบริบทในสังคมไทยมีความหลากหลาย ครูต้องมีความพร้อม มีวิธีการสอนที่เข้าถึงเด็ก เพราะเรื่องเพศศึกษาเป็นวิถีชีวิต อย่าทำให้มันเป็นเรื่องที่แตกแยกออกจากวิถีชีวิต ต้องทำให้เด็กได้เข้าใจอย่างรู้เท่าทันเป็นเรื่องสำคัญ

สังคมไทยไม่พูดเรื่องเพศสัมพันธ์เพราะคิดว่าเป็นการชี้โพรงให้กระรอก ความจริงกระรอกมันอยู่ในโพรงเรียบร้อยแล้ว แต่ทำอย่างไรให้กระรอกอยู่ในโพรงปลอดภัย เด็กๆ เขารับรู้เรื่องเพศผ่านสื่อต่างๆ อยู่แล้ว ทำอย่างไรให้เขาเข้าใจให้ถูกต้องต่างหาก ครูควรสร้างกระบวนการเรียนรู้ในชั้นเรียน โดยให้เด็กเขียนเรื่องที่ตัวเองสนใจ อยากรู้ หรือคิดว่ามีปัญหา และให้นักเรียนร่วมหาคำตอบ เปิดให้โอกาสให้เด็กได้พูด ถึงเวลาแล้วที่สังคมไทยจะสนใจวิชาเพศศึกษา ทั้งในระดับโรงเรียนและครอบครัว เพราะเพศศึกษาคือวิถีชีวิตของผู้คน รศ.ดร.นภาภรณ์กล่าว