หลังรัฐธรรมนูญร่างแรกออกสู่สาธารณะ ประเด็นที่บรรดาพรรคการเมือง นักวิชาการบางกลุ่ม รวมถึงสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) ต่างเรียกร้องให้คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญปรับแก้ไข ถ้าปล่อยให้ยังบรรจุในรัฐธรรมนูญต่อไป จะทำมาซึ่งรัฐบาลที่ขาดเสถียรภาพและประสบปัญหาในการบริหารราชการแผ่นดินโดยเห็นว่าการบริหารราชการแผ่นดินที่ดีนั้น รัฐบาลต้องมีเสถียรภาพและประสิทธิภาพภายใต้ระบบการตรวจสอบที่เป็นอิสระและมีประสิทธิ ภาพสูงพอ ๆ กัน
แต่บทบัญญัติในรัฐธรรมนูญ ประเด็นที่ 1 คือ การเปลี่ยนแปลงระบบการเลือกตั้งมาเป็นเขตใหญ่เรียงเบอร์ 3 คน จะทำให้ได้รัฐบาลผสมหลายพรรค ซึ่งอาจทำให้รัฐบาลขาดเสถียรภาพ เพราะมีแนวโน้มสูงที่เราจะได้ ส.ส.ต่างพรรคกันใน 1 เขตเลือกตั้ง นำไปสู่การจัดตั้งรัฐบาลผสม ซึ่งเมื่อเกิดความขัดแย้งในพรรคร่วมรัฐบาล ก็จะซ้ำรอยยุบสภาอย่างง่ายดายเหมือนในอดีต
ประเด็นที่ 2 คือ การกำหนดรายละเอียดแนวนโยบายพื้นฐานแห่งรัฐ รวมทั้งแผนการบริหารราชการแผ่นดินไว้มากเกินไปจะทำให้พรรคการเมืองอ่อนแอ เพราะแทบไม่ต้องนำเสนอนโยบายใด ๆ อีก ทำให้รัฐบาลขาดความเป็นอิสระในการกำหนดนโยบาย
ประเด็นสุดท้าย คือ การสร้าง ความเข้มแข็งของระบบตรวจสอบ ขององค์กรอิสระ ทั้งหลาย ซึ่งรวมถึงการควบคุมรัฐโดยบุคคลผ่านกลไกทาง สิทธิเสรีภาพของบุคคล จะทำให้รัฐบาลบริหารค่อนข้างลำบาก เพราะเป็น ธรรมดาที่ทุกการตัดสินใจของรัฐบาลและระบบราชการต้องมีผู้เสียประโยชน์ ถ้า ปล่อยให้ประชาชนฟ้องร้องรัฐบาลง่ายเกินไป จะส่งผลให้รัฐบาลและเจ้าหน้าที่ รัฐตัดสินใจล่าช้า เพราะระแวงว่าจะถูกฟ้องร้อง
สิ่งเหล่านี้อาจจะพอสะกิดใจผู้ร่างรัฐธรรมนูญได้บ้างว่าอยากให้การเมืองไทยยังย่ำอยู่กับที่อีกหรือ ??!!.
ข้อมูลจาก เดลินิวส์
