เป็นประธาน ได้จัดประชุมเพื่อติดตามการดำเนินงานของกรรมาธิการ มีผู้ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการยุติธรรมเข้าร่วมหลายคน หนึ่งในนั้นคือ นางอังคณา นีละไพจิตร ภรรยาของทนายสมชาย ที่ถูกอุ้มหายสาบสูญ

นางอังคณา กล่าวว่า ปัญหาที่เกิดขึ้นในภาคใต้นับวันยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น โดยเฉพาะกรณีที่เกิดขึ้นกับทหาร 7 นาย ที่ถูกลอบวางระเบิดบนถนนสายดุซงญอ-เจาะไอร้อง บ้านบองอ หมู่ 4 ต.บองอ อ.ระแงะ จ.นราธิวาส ซึ่งเป็นเรื่องน่าแปลกที่ชาวบ้านอยู่ในละแวกนั้น ทั้งๆ ที่บ้านติดกับถนนที่เกิดเหตุ แต่ไม่มีใครออกมาช่วยเหลือ หรือให้ข้อมูลใดๆ ต่อเจ้าหน้าที่รัฐ บางคนบอกว่า พูดภาษาไทยไม่ได้ ฟังภาษาไทยไม่รู้เรื่อง

คุณอังคณา บอกว่า ตนเองทราบว่า ข้อเท็จจริงนั้นทุกคนพูดภาษาไทยได้ ฟังภาษาไทยรู้เรื่อง แต่ทำไมถึงไม่ให้ความร่วมมือต่อเจ้าหน้าที่รัฐ ซึ่งประเด็นตรงนี้ต้องกลับมาทบทวนว่า เกิดอะไรขึ้นกับกระบวนการยุติธรรมของไทยหรือไม่

ที่น่าสนใจ ก็คือ คุณอังคณา บอกว่า การกระทำของชาวบ้านเช่นนั้นไม่ใช่เรื่องผิด แต่เป็นการแสดงอารยะขัดขืนที่ต้องการส่งสัญญาณให้เจ้าหน้าที่รัฐรู้ว่า การดำเนินการบางอย่างของเจ้าหน้าที่รัฐไม่ถูกต้อง

มาถึงบรรทัดนี้ มีคำถามอยู่ว่า การกระทำของชาวบ้านเช่นนั้น ถือเป็น อารยะขัดขืน ตามที่คุณอังคณาเชื่อหรือไม่

ทหาร 7 นายถูกระเบิดแล้วตามจ่อยิงที่ศีรษะซ้ำเรียงเป็นรายบุคคล หากผู้ที่รู้เห็นว่าใครทำแล้วไม่ให้ความร่วมมือ แล้วมีผู้มองว่า ชาวบ้านเหล่านั้นรู้เห็นเป็นใจกับคนร้ายที่โหดเหี้ยมราวไม่ใช่มนุษย์ ก็คงจะไม่ผิดนัก ที่สำคัญเชื่อว่า มีผู้มองเช่นนั้นไม่น้อย

และหากใครก็ตามที่เห็นด้วยกับคุณอังคณา มองว่าเรื่องนี้เป็น อารยะขัดขืน หรือชาวบ้านที่ทำเช่นนั้นจงใจให้เป็น อารยะขัดขืน ก็ต้องถือว่า เป็นอารยะขัดขืนที่ตอกย้ำให้เกิดความแตกแยก เกลียดชัง โกรธแค้นอย่างยิ่งโดยตัวผู้ที่กระทำเอง ในกรณีนี้ ก็คือ ชาวบ้านที่นั่นนั่นแหละ

จริงอยู่ที่ชาวบ้านในภาคใต้จำนวนมากได้รับความ อยุติธรรม จากเจ้าหน้าที่รัฐ หากแต่การกระทำเช่นนี้นอกจากไม่เกิดผลดีแล้ว ยัง แย่ มากๆ อีกด้วย

หากไม่ร่วมมือ หรือช่วยเหลือ เพราะเกรงกลัวฝ่ายก่อการร้าย ยังเป็นเหตุผลที่น่าเข้าใจ น่าฟัง และจะต้องเข้าใจกันด้วย

ทุกเรื่องในภาคใต้ล้วน ละเอียดอ่อน อย่างยิ่ง เพราะฉะนั้น พึงระวังในทุกๆ เรื่อง ไม่เช่นนั้นจะยิ่งแย่กันเข้าไปใหญ่