นายสุรพงษ์ กล่าวว่า วันนี้เวลา 14.45 น. พวกตนโดยเอกอัครราชฑูตได้อนุญาตให้เข้าพบได้ 10 นาที ซึ่งตนได้ทำจดหมายปิดผนึก จำนวน 5 หน้า โดยแนบข้อกฎหมาย 5 ฉบับ ประกอบด้วย 1.ประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย ฉบับที่ 30 // 2. แก้ไขเพิ่มเติมประกาศคปค.ฉบับที่ 30 ในส่วนการต่ออายุคตส. //

3.พ.ร.บ.คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) 4.ร่างแก้ไขพ.ร.บ.ป.ป.ช. 2542 และ 5. มาตรา 309 และรัฐธรรมนูญ 2550 ทั้งนี้ ตนไม่ขอเปิดเผยรายละเอียดของข้อกฎหมายที่แนบไปด้วย เพราะเกรงว่าหากเปิดเผยสื่อต่าง ๆ นำไปเสนออาจไม่คลอบคลุมและเกิดการบิดเบือนตีความผิดเพี้ยนอีกทั้งยังมีกระบวนการต่างๆที่จ้องจะล้มล้างจนเกิดปัญหาต่างๆตามมา

นายสุรพงษ์ กล่าวอีกว่า ที่ผ่านมามีกลุ่มคนยกขบวนไปกดดันสถานทูตอังกฤษโดยไปให้ข้อมูลด้านเดียวจึงเกรงว่าทางอังกฤษจะเข้าใจผิด ดังนั้นตนต้องการชี้ให้ประเทศอังกฤษซึ่งเป็นแม่แบบขของประชาธิปไตยได้เห็นว่ามีความไม่เป็นธรรมในการดำเนินคดีความของพ.ต.ท.ทักษิณ ตนยืนยันว่าไม่ได้กล่าวหาว่าศาลไม่มีความยุติธรรม แต่กระบวนการก่อนหน้านั้น ในส่วนของคตส. ป.ป.ช. และอัยการ มีความชัดเจนว่าจงใจจะเอากันให้ถึงที่สุด ซึ่งศาลเองก็ต้องตัดสินไปตามกฎหมายที่ถูกเขียนขึ้นจากเผด็จการ ต้องการเล่นงานพ.ต.ท.ทักษิณโดยตรง อย่างไม่มีเมตตาธรรม เชื่อว่าประเทศอังกฤษจะนำข้อมูลของตนไปประกอบการพิจารณาและเข้าใจถึงความไม่เป็นธรรมต่อพ.ต.ท.ทักษิณ อย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตามขณะนี้พ.ต.ท.ทักษิณ ยังไม่จำเป็นต้องลี้ภัยทางการเมืองเพราะคดียังไม่ถึงที่สุด แต่เชื่อว่าหากพ.ต.ท.ทักษิณ เดินทางกลับมาสู้คดีที่ประเทศไทยก็จะต้องแพ้คดีอย่างแน่นอนถ้ากฎหมายยังเป็นเช่นนี้ เพราะกฎหมายมันบีบจะเล่นงานให้ถึงที่สุด โดยไม่ให้ลืมตาอ้าปากได้

การกระทำของพวกผมไม่ใช่จะเป็นประโยชน์ต่ออดีตนายกฯทักษิณ แต่จะเป็นประโยชน์ต่อคนไทยทั้งมวล หลังเสร็จสิ้นการพิจารณางบประมาณประมาณกลางเดือนก.ย. พวกผมจะไปเยี่ยมนายกลางเดือนกันยายน โดยจะหิ้ว ไส้อั่ว ลาบคั่ว แคปหมู น้ำพริกหนุ่ม ไปฝาก เพราะคิดว่านายคงคิดถึงและอยากทานอาหารเหนือ นายสุรพงศ์ กล่าว

13ปีบ้านมั่นคงองค์การทอผ้ากับรัฐสภาแห่งใหม่นายกฯสมัคร

หากการวางแผนก่อสร้างโครงการขนาดใหญ่ สามารถก่อเกิดขึ้นได้อย่างง่ายดาย เพียงจรดปลายนิ้วลงบนแผนที่แล้ว หลากหลายชีวิตใน 132 ครอบครัว ในชุมชนรายรอบโรงเรียนโยธินบูรณะคงไม่เดือดร้อนอะไร ทว่า เรื่องกลับเป็นตรงกันข้าม ด้วยทุกๆ ครอบครัวหลายร้อยหรือพันชีวิตที่นี่ ย่อมต้องร้องถามถึงวิถีของพวกเขาที่ต้องเปลี่ยนไปโดยที่ไม่รู้ว่า จะดีขึ้นหรือเลวลงอย่างไร