โดย อภิวัติ

ท่านอรัญวัสโก ไม่แปลกใจกับชายหญิงที่ใกล้เกษียณ ดูจากการแต่งตัวก็บอกให้รู้ว่า มีทั้งความรู้และฐานะที่ดีมาปรากฏอยู่ตรงหน้า ท่านจำได้ว่า สามีเป็นทหารระดับยศไม่ถึงกับใหญ่โต แต่ฝ่ายหญิงมีธุรกิจส่งออกจนร่ำรวยเป็นปึกแผ่น มีลูกสามคนเรียนจบทั้งปริญญาในและต่างประเทศ ทุกปีทั้งคู่จะมาทำบุญที่วัดพร้อมกับลูกๆ ไม่เคยว่างเว้น

วันนี้เด็กๆ ไม่มีใครสะดวกมากันก็เลยต้องมากันเองจ้ะ หลวงพ่อ ฝ่ายภรรยารีบออกตัว แต่ครั้งนี้น่าแปลกทั้งคู่มีสีหน้าบ่งว่า วิตกทุกข์ร้อน แตกต่างไปจากที่ท่านได้เคยพบเห็นมาตลอดหลายปี

ท่านคงจะดูออกว่า ผมกับเมียมีเรื่องที่ไม่สบายใจแน่ๆ เลย ฝ่ายชายเปรยขึ้น ท่านอรัญวัสโกหัวเราะเบาๆ และหวังว่า มันจะช่วยให้ทั้งคู่ผ่อนคลายความเครียดลงได้บ้าง แต่ก็ดูเหมือนจะไม่สำเร็จ

ไหนๆ หลวงพ่อก็คาดหยั่งใจเราออกว่ากำลังวิตกอะไรอยู่ ฉันก็อยากจะมาปรับทุกข์เสียหน่อยเรื่องลูกๆ คุณนายรีบเอ่ยขึ้นอย่างร้อนใจ ท่านอรัญวัสโกทอดสายตาลงต่ำ รีบปรับสภาพจิตใจให้นิ่งสงบ เพื่อมารองรับฟังเรื่องราวร้อนๆ ที่กำลังจะได้ยิน ฝ่ายสามีเปิดฉากบรรยายภาพแทรกขึ้นมาก่อน

หลวงพ่อครับ ท่านคงทราบว่า ขณะนี้บ้านเมืองกำลังวุ่นวายสับสนเต็มที ทั้งการประท้วงขับไล่รัฐบาลที่ฐานะง่อนแง่น ไม่รู้ลูกผีลูกคน แล้วก็ไม่รู้ว่า ผู้คนทั่วๆ ไปทั้งประเทศที่ถูกปลุกขึ้นมาด้วยความเชื่อครึ่งจริงครึ่งเท็จให้ไปร่วมกันเรียกร้องอธิบไตยหรือดินแดนคืนจากประเทศเพื่อนบ้าน จากนั้นจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปอีก แม้แต่พี่น้องทหารของผมก็ยังถูกประณามอย่างรุนแรง ไม่เลิกราว่า เหตุใดจึงไม่ลุกฮือพร้อมประชาชนทั้งประเทศ

แต่นั่นเป็นเรื่องส่วนรวม แต่ภายในครอบครัวเราสิคะ หลวงพ่อ... คุณนายผู้การเอ่ยแทรกอย่างอดรนทนไม่ได้ มันแตกแยกอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะลูกๆ ซึ่งเคยคุยกันอย่างพี่ๆ น้องๆ ด้วยมิตรจิตมิตรใจ เดี๋ยวนี้กลายเป็นอีกอย่าง คล้ายเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันมาแต่ชาติก่อน เช่น คนโตไปร่วมชุมนุมกับกลุ่มม็อบ บ้านช่องไม่ค่อยกลับ และต้องลางานบ่อย แต่เขาก็บอกว่า แม่ คนเราเกิดมาต้องรู้จักเสียสละเพื่อประเทศชาติสักครั้งหนึ่ง แม่ก็เห็นด้วย แต่ทำไมลูกต้องโกรธน้องๆ ที่เขาคิดต่างด้วยล่ะ ลูก

ถ้าเพียงแค่นั้น จะเป็นไรไปเล่าโยม แค่อารมณ์ที่เขากำลังยึดติดอยู่เพียงชั่วครั้งชั่วคราว เดี๋ยวพี่ๆ น้องๆ ก็กลับมาคุยเหมือนเดิม หลวงพ่อตัดบท ทั้งที่รู้ว่า แต่ละคนกำลังคิดอะไรอยู่

มันไม่ใช่แค่นั้น หลวงพ่อ ฝ่ายสามีโพล่งขึ้นมา มันไม่ใช่แค่พี่ๆ น้องๆ ที่ไม่ยอมมองหน้ากันมาเดือนสองเดือน แต่ไม่กี่วันมานี้ เจ้าคนโตยังมาบ่นว่าพ่อเข้าให้ว่า ทำไมทหารถึงไม่ออกมาแสดงพลังหรือไปขึ้นเวที หรือถ้าจะให้ดี ควรจะนำกำลังออกมายึดอำนาจรัฐเสียเลย เพื่อให้การเมืองใหม่ ซึ่งเป็นเป้าหมายของกลุ่มประสบความสำเร็จลงตัว ทหารทั้งกองทัพไม่แน่จริง หรือว่าไปรับเงินอีกฝ่ายแล้ว ผมฟังแล้วอยากถีบเข้าให้สักที มันไม่ใช่วิสัยที่ทหารในกองทัพจะทำเช่นนั้น ส่วนทหารที่อยากสนับสนุนม็อบเหตุผลบางอย่างก่อนใกล้เกษียณอีกเรื่องหนึ่ง ไม่ว่ากัน แต่พ่อมันเป็นทหารแท้จะให้เป็นฝักเป็นฝ่าย แล้วทำให้บ้านเมืองอยู่ในสภาพไร้กติกาเช่นนั้นไม่ได้ ผู้การพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

หลวงพ่อคะ จะไปกันใหญ่แล้ว คนที่เขาเห็นแตกต่าง แต่ก็ไม่ได้ชอบรัฐบาล แต่ชื่นชอบฝ่ายค้านมีตั้งมากมายหลายๆ ล้านคน ฉันจึงแปลกใจว่า เหตุใดจึงแบ่งแยกผู้คนออกจากกันและให้เกลียดชัง คิดเข่นฆ่ากันกระทั่งคนในครอบครัวเดียวกันได้ ฉันสงสัยเหมือนกันว่า ใครกันนะ คงไม่อยากให้ประเทศนี้มีกติกา มีประชาธิปไตย มีการเลือกตั้ง หรือใครสักคนสักกลุ่มที่เรามองไม่เห็น กำลังทำให้เรารังเกียจเรื่องนี้อยู่หรือเปล่า เพื่อนำวิธีการปกครองแบบใหม่ที่แต่งตั้งกันเอาเองเข้ามาแทน

ท่านอรัญวัสโกนิ่งเงียบ ดูเหมือนจะรอให้อารมณ์ทุกคนสงบลง

ปัญหาการเมืองที่โยงไปถึงปัญหาการเมืองภายในครอบครัวของโยมและคนอื่นๆ อีกมากมายในประเทศนี้ ต่างมีสภาพคล้ายกัน อาตมาไปแก้อะไรให้ไม่ได้ แต่อยากจะบอกว่า คนทุกวันนี้ทำอะไรสุดโต่ง ไม่รู้จักเว้นว่างให้ใครโดยเฉพาะในหัวใจที่ท่วมท้นไปด้วยกระแสรักชาติจนปราศจากสิ่งยึดเหนี่ยวอื่นใดในชีวิต กระทั่งธรรมชาติหรือสัจธรรมยังถูกละเลย เราต่างลืมเส้นทางสายกลางไปแล้ว เพราะเป็นเส้นทางที่ไม่ทำให้ใครบรรลุเป้าหมายทางการเมืองที่ต้องการความสุดโต่งแบบผิดธรรมชาติ โยมทำใจเถอะ เพราะไม่มีใครฝืนธรรมชาติได้ทั้งชีวิต รวมทั้งลูกที่สุดโต่งของโยมด้วย ไม่นานจะกลับมา บางคนที่ยังไม่ท่วมท้นด้วยความเชื่อ จึงยังว่างพอที่จะมองทะลุปัญหานี้ผ่านไปได้ก่อน แต่บางคนที่ยังหลงติดกระแสต้องปล่อยให้ไปจนสุดโต่ง จนกว่าจะเห็นแจ้งในปัญหา เพราะเขาจะพบว่า นั่นไม่ใช่สัจธรรม

ท่านพูดแล้วก็ขอตัวกลับเข้ากุฏิ ขืนนั่งอยู่ต่อไป อาจหลุดบางประโยคของท่านโอโซ่ นักปราชญ์ร่วมสมัยชาวอินเดียที่ว่า นักสร้างสรรค์ที่แท้จริงต้องกล้าปลีกตัวออกจากความคิดตามกระแสที่ผิดธรรมชาติแห่งพุทธะ ความคิดตามกระแสนั้นนับว่าเป็นความคิดระดับต่ำสุด แม้แต่คนที่ถูกตราหน้าว่าโง่เง่าที่สุด ก็ยังดูสูงส่งกว่าคนที่หลงติดตามใครๆ เสียอีก

ท่านอรัญวัสโกนึกมาถึงตรงนี้แล้ว ก็อยากจะออกไปตะโกนคำถามอยู่นอกกุฏิให้ลั่นไปเหมือนที่ท่านได้ยินอยู่ทั้งวันยันค่ำว่า ใช่ไหมใช่?

หน้า 11