ตุลย์ ณ ราชดำเนิน tulacom@gmail.com

วันครูโลก ปี พ.ศ.2550 ที่สำนักงานเลขาธิการคุรุสภาและมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ร่วมเป็นเจ้าภาพในการจัดประชุมสมัชชาการศึกษานานาชาติแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 3 เรื่อง การศึกษากับปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง จบลงไปแล้วพร้อมกับเสียงประกาศอุดมการณ์วิชาชีพครู ผู้ประกอบวิชาชีพครู ที่เข้าร่วมประชุม คล้ายๆ กับการทำพิธีกรรมอย่างหนึ่งให้ดูขลัง

อุดมการณ์ ทั้ง 8 ข้อ ไม่ได้ลงลึกถึงจิตวิญญาณเพื่อให้ผู้ประกอบวิชาชีพครูทั้งหลายได้เห็นหรือตระหนักถึงสำนึกและตั้งใจกระทำให้ถึงจุดหมายที่ตั้งไว้ มันลอยไปลอยมาดูแค่ขลังเท่านั้น แถมไม่มีอะไรใหม่ด้วยซ้ำ

ความจริงแล้วถ้อยคำดีๆ ในระเบียบว่าด้วยจรรยามารยาทอันดีงามตามประเพณีของครู ในพ.ร.บ.ครูมาตรา 28 พ.ศ.2506 หรือจะเอาข้อความในระเบียบว่าด้วยจรรยามารยาทอันดีงามตามประเพณีของครู พ.ศ.2526 ปรับปรุงให้ทันสมัยเสียหน่อย ก็ยังดูเข้าท่ากว่าเป็นไหนๆ

หรือแบบแผนพฤติกรรมตามจรรยาบรรณครู พ.ศ.2539 ซึ่งมีทั้งหมด 9 ข้อที่ว่า ครูต้องรักและเมตตาศิษย์ โดยให้ความเอาใจใส่ช่วยเหลือ ส่งเสริมให้กำลังใจในการศึกษาเล่าเรียนแก่ศิษย์โดยเสมอหน้า

ครูต้องอบรม สั่งสอน ฝึกฝน สร้างเสริมความรู้ ทักษะและนิสัยที่ถูกต้องดีงามให้แก่ศิษย์ อย่างเต็มความสามารถด้วยความบริสุทธิ์ใจ ครูต้องประพฤติ ปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดีแก่ศิษย์ทั้งทางกาย วาจา และจิตใจ

ครูต้องไม่กระทำตนเป็นปฏิปักษ์ต่อความเจริญทางกาย สติปัญญา จิตใจ อารมณ์ และสังคมของศิษย์

ครูต้องไม่แสวงหาประโยชน์อันเป็นอามิสสินจ้างจากศิษย์ในการปฏิบัติหน้าที่ตามปกติ และไม่ใช้ศิษย์กระทำการใดๆ อันเป็นการหาประโยชน์ให้แก่ตนโดยมิชอบ

ครูย่อมพัฒนาตนเองทั้งในด้านวิชาชีพ ด้านบุคลิกภาพและวิสัยทัศน์ ให้ทันต่อการพัฒนาทางวิชาการ เศรษฐกิจ สังคมและการเมืองอยู่เสมอ ครูย่อมรักและศรัทธาในวิชาชีพครู และเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กรวิชาชีพครู ครูพึงช่วยเหลือเกื้อกูลครูและชุมชนในทางสร้างสรรค์

ครูพึงประพฤติ ปฏิบัติตน เป็นผู้นำในการอนุรักษ์และพัฒนาภูมิปัญญาและวัฒนธรรมไทย

นี่แหละ ของดีมีอยู่ไม่รู้จักประยุกต์นำออกมาใช้

หน้า 25