คดีนี้ผู้ฟ้องคดีทั้งยี่สิบห้าคนเป็นผู้ฟ้องคดีต่อสถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (สทศ.) คณะกรรมการบริหาร สทศ. ที่ประชุมอธิการบดีแห่งประเทศไทย (ทปอ.) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ศธ.) ได้ระบุในคำฟ้องว่า ผู้ฟ้องคดีได้รับความเดือดร้อนเสียหายจากกรณีที่ สทศ.ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 โดยคณะกรรมการบริหาร สทศ.ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ได้มีมติในการประชุม ครั้งที่ 12/2549 เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2549 ระบุว่า นับตั้งแต่ปีการศึกษา 2549 เป็นต้นไปให้ สทศ.ดำเนินการจัดทดสอบโอเน็ตให้แก่นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 หรือเทียบเท่าได้เพียงคนละครั้งเท่านั้น ไม่มีความเหมาะสม ซึ่งเป็นการกระทำตามมติร่วมกันระหว่างที่ประชุม ทปอ.ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 ที่ไม่รับพิจารณาคณะแนนสอบโอเน็ต ครั้งที่ 2 และรัฐมนตรีว่าการ ศธ.ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 4 ได้ให้ความเห็นชอบด้วยนั้น เป็นการเลือกปฏิบัติไม่เป็นธรรมแก่ผู้ฟ้องคดี เนื่องจากไม่สามารถนำคะแนนโอเน็ตไปใช้สมัครแอดมิสชั่นส์ ในคณะที่ใช้ผลคะแนนโอเน็ตเพียงอย่างเดียวได้ และเป็นการตัดโอกาสในการแก้ไขการสอบที่ผิดพลาดในปีการศึกษาที่ผ่านมา หรือจำกัดสิทธิในการศึกษาขั้นสูงขึ้นไป ขัดต่อปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อ 26 และอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก ข้อ 28 และขัดต่อพันธกรณีระหว่างประเทศ ตามมาตรา 3 แห่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2549 อีกด้วย ผู้ฟ้องคดีจึงได้นำคดีมาฟ้องต่อศาลขอให้ศาลพิจารณาพิพากษาหรือมีคำสั่ง ดังต่อไปนี้

1.เพิกถอนกฎของ สทศ.และคณะกรรมการบริหาร สทศ.ที่กำหนดให้ดำเนินการจัดสอบโอเน็ตแก่นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 หรือเทียบเท่า ได้เพียงคนละครั้งดังกล่าว

2.ให้ สทศ.และคณะกรรมการบริหาร สทศ.รับสมัครผู้ฟ้องคดีเข้าสอบโอเน็ต ประจำปีการศึกษา 2549

3.ให้ ทปอ.รับพิจารณาคะแนนโอเน็ตที่สอบในครั้งที่ 2 เพื่อนำไปคัดเลือกเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยด้วย

4.ไต่สวนฉุกเฉินเพื่อคุ้มครองชั่วคราว โดยให้ผู้ฟ้องคดีสามารถสมัครสอบโอเน็ตประจำปี 2550 ได้ก่อนวันที่ 15 ธันวาคม 2549

หน้า 7