ห่วงใยเสียนักเพื่อนร่วมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

เด็กเล็กตาดำๆ ไม่ต่างอะไรกับหญ้าแพรก

ต้นจ้อยร่อยท่ามกลางความขัดแย้งรุนแรงบนแผ่นดินเกิด

ฟิลิปปินส์

รบพุ่งไม่เคยรู้หยุด

ระหว่างกองทัพรัฐบาลกับกองกำลังกบฏ

ตายกันไม่น้อย

ที่มากกว่าคือชาวบ้านอยู่ร้อนนอนทุกข์

ที่สุดต้องทิ้งบ้าน กระเตงกันหนีตายไปอยู่ค่ายอพยพ

ตั๊กบั๊ก เมืองบนเกาะโจโล ตอนใต้ของประเทศ โรงเรียนกลายเป็นที่ให้ลี้ภัย

เต็นท์ปุปะปักลงพอคุ้มแดดฝน

ของอยู่ของกินยิ่งยากเย็น

ปลาต้มมาคลุกข้าว เปิบกินตามมีตามเกิด

ตายังแป๋ว ไม่เดียงสา

บ้านเดียวกัน ตีกันนุงนัง แล้วดูสิ ผลักหนู ลูกๆ หลานๆ กันทั้งนั้น ตกพลั่กมาอยู่กับดิน

หน้า 22